غياث الدين بن همام الدين الحسيني ( خواند امير )
ديباچه 8
دستور الوزراء ( فارسى )
در ميان مورخان اسلامى همواره نوشتن كتابهائى كه منحصرا در احوال وزيران باشد از آغاز تمدن اسلام معمول بوده است و پارهاى از آنها اينك در ميان هست و معروفست از آن جمله است كتاب الوزراء و الكتاب تأليف ابو عبد اللّه محمد بن عبدوس جهشيارى و كتاب تحفة - الامراء فى تاريخ الوزراء تأليف ابو الحسن هلال بن محسن بن ابراهيم صابى كاتب و كتاب منية الفضلاء فى تواريخ الخلفاء و الوزراء معروف بالفخرى تأليف محمد بن على بن طباطبا معروف بابن الطقطقى كه آن را هندو شاه بن سنجر بن عبد اللّه صاحبى كيرانى نخجوانى بنام تجارب السلف با اضافاتى به فارسى در سال 624 ترجمه كرده است و كتاب آثار الوزراء به فارسى تأليف سيف الدين حاجى بن نظام عقيلى كه آن را بنام قوام الدين نظام الملك خوافى وزير سلطان حسين بايقرا كه احوال او در همين كتاب آمده است چند سالى پيش از دستور الوزراء تأليف كرده است . ازين كتابهاى چند بجز آثار الوزراى عقيلى همه چاپ شده و معروفست و جاى آن داشت كه پيش از دستور الوزراء آن را چاپ كنم و بخوانندگان بدهم ولى چون اين كتاب جامعتر و كاملتر از آن بود با همهء فوايدى كه آثار الوزراى عقيلى دارد و از حيث اعتبار و دقت برين كتاب برترى دارد اين كتاب را مقدم شمردم زيرا كه پس از آن تأليف شده و احوال وزراى ديگر را هم كه پس از تأليف آثار الوزراء بودهاند دارد . ناچار اين كتاب را مقدم شمردم و اميدوارم در همين نزديكىها آثار الوزراء را نيز كه داراى مطالب تازهء مهم است بدست خوانندگان بسپارم . دستور الوزراء نسبة كتاب جامعيست از احوال وزراى اسلام از